3.22.2009

Strobist 101 po Polsku

Wspólnymi siłami udało nam się przetłumaczyć Strobist na przepiękny język, jakim jest język Polski :) Nawet David Hobby zaakceptował nasz dokument (jego Polski ostatnio się poprawia), co prawda nie jest on jeszcze do pobrania (dokument, nie David) na strobist.blogspot.com - ale za to można go ściągnąć tu - strobist 101 po Polsku

Zespól:
Piotr Bizior www.bizior.com
tłumaczenie, korekta

Bernard bertold.zenfolio.com
tłumaczenie

Norbert Dąbkowski flickr.com/photos/28092123@N03/
tłumaczenie, korekta

Michał Dulemba www.michaldulemba.pl
tłumaczenie, korekta

Maciej Gajewski www.gajewski-foto.com
tłumaczenie

Robert Grubba the-art-of-light.blogspot.com
tłumaczenie

Tomasz Kołtys www.koltys.net
tłumaczenie

Adam Mikosz www.adammikosz.com
tłumaczenie, korekta

Marcin Retecki www.marcinretecki.com
„świadek”

Jarosław Sikora www.StudioWPlecaku.pl
tłumaczenie, korekta, design, skład, korekta końcowa

Piotr Slopnicki fotoadency.blogspot.com
tłumaczenie

Paweł "Chińczyk" Zapiór www.gdphotography.pl/news.php

3.13.2009

Przeprowadzka

Jak na prężną i nowoczesną firmę przystało, dowiedziałem się że zostaje przeniesiony z oddziału NY do Chicago pare dni przed. Nie mam wielkiego wyboru w teraźniejszej sytuacji ekonomicznej, wiec jak mawia mój były szef: trzeba robić co robić trzeba :) Mogę powiedzieć, że przywykliśmy z Kamila do tego ze przeprowadzamy sie co jakiś czas, ale przeprowadzka do Chicago zaskoczyła nas nagle jak sraczka po wczesnych wiosennych śliwkach...
Z reguły nikt nie lubi zmian, ale ja zawsze staram się do nich przekonać, bo przecież bez zmian nie ma postępu. Tak samo jest i tym razem – ja juz jestem w Chicago, a Kamila jeszcze w NJ. Moja firma stara sie zapewnić wszystko, i płaci za przeprowadzke, przewiezienie auta i takie tam inne pierdoły, ale z reguły kosztuje Cię to dużo czasu i nerwów, żeby wszystko pozałatwiać.
Trochę już przywykłem do wschodniego wybrzeża, więc po spędzeniu paru dni w Chicago przed przeprowadzka uświadomiłem sobie, że będzie mi paru rzeczy brakować, ale są też takie rzeczy ktorych mi brakować nie będzie:
• Nie będzie mi brakować szefa mojego szefa, który zachowaniem przypomina Gordona Ramsey z Hell’s Kitchen, z tym wyjątkiem że Gordon jest sporo wyższy, klnie jak szewc, ale wzbudza respekt u swoich pracowników, nie tym ze się go boją, ale tym że wie co robi i jest naprawdę najlepszy w swoim fachu.
• Czekania przynajmniej do 11am, jeśli chce porozmwiać i załatwić coś z Hindusami, którzy przychodzą do pracy właśnie tak późno (ale wychodzą też późno)
• Efektu surround podczas rozmów konferencyjnych – co to znaczy – już wyjaśniam: jeśli jest rozmowa konferencyjna i kilka osób jest na nią zaproszonych, to większość moich współpracowników ustawia telefon na tryb glośnomówiący i siebie na ‘mute’. Możesz sobie wyobrazić jaki efekt można uzyskać jeśli 5 osób wokół własnie tak zrobi – brakuje tylko subwoofera do pełnego efektu. Dodać jeszcze do tego częste opóźnienia i to że czasem nie uczestniczysz w tej rozmowie i tak naprawde nie interesuje Cię to o czym ona jest, i możesz sobie wyobrazić że może to być naprawde irytujące. A przecież nie tak ciężko jest przyłożyc sluchawke do ucha, prawda? Albo choćby wziąć zestaw słuchawkowy i podłączyc go do telefonu, ale nie – przecież dla Hindusów mieć coś takiego na glowie to najwyraźniej ujma na honorze – bo przecież oni nie są juz agentami helpdesk, są w USA i są juz managerami. Wszyscy :)
• Zapachu jak w Hinduskiej restauracji podczas lunchu w pobliżu kuchni. Nie chodzi że nie lubię ich jedzenia, wręcz przeciwnie – naprawde je lubię, ale na dłuższa metę ten zapach potrafi wkurzać
• Serwera proxy i filtra blokującego prawie wszystkie strony oprócz www.tcs.com :) Często jest to naprawde uciążliwe, gdy chcesz zrobić research czegoś w internecie – tak jakby mieć internet a nie mieć do niczego dostępu. Na szczęście u Klienta w Chicago takiego filtru nie ma...

A czego będzie mi brakować – przede wszystkim ludzi z którymi pracowałem. Doświadczonych, profesjonalnych indywidualistów, którzy byli, są i będą inspiracja dla takich jak ja. Ludzi, którzy naprawdę coś w zyciu osiągneli, i nie chodzi mi tu o to, że jeden z moich kolegów ostatnio kupił Porsche Boxter, przed tym jak miał Ferrari 430, do którego sprzedaży zmusiła żona :). Chodzi mi o to, ze na to naprawdę cięzko pracowali, zrobili coś dla rynku (wprowadzenie ITIL do IT brzmi dość imponująco, nieprawdaż?), są najlepsi w tym co robią i potrafią tą wiedzę przekazać dalej.
Oczywiście będzie mi brakować bliskości New York City, miasta w którym zawsze coś się dzieje, które jest zywe 24/7. Nie zebym go nie zwiedził wzdłuż i wszeż przez te prawie 2 lata, ale zawsze pozostaje jakiś niedosyt... Ostatnią ważną rzeczą jaka przychodzi mi do głowy, której będzie mi brakować to spotkania grupy strobist w Nowym Jorku – swietni ludzie, miejsca i atmosfera. Ale nic straconego, w Chicago są również organizowane spotkania strobist: nowi ludzie, nowe miejsca, nowe doświadczenia.

No ale co tam, przecież wszystkie stany leżą w USA, dolary są tak samo zielone niezależnie od stanu, keczup w knajpach jest free, a menu u Chińczyka wygląda wszedzie tak samo ;P