Patrząc ostatnio na mojego bloga można pomyśleć że się nic nie dzieje. A wbrew pozorom dzieje się sporo, tylko że duża część dzieje się w pracy i to właśnie dlatego nie mam czasu napisać o tym co innego się dzieje, szczególnie związanego z fotografią. Wszystko to zasługą wirusa jutra, który dopadł firmę w której pracuje... Był on tak nowy, że Symantec nie miał o nim pojęcia, i wysłał konsultantów aby pomóc nam się z nim uporać :) co wiązało się z późnym wracaniem z pracy i pracującymi weekendami. Ale przynajmniej teraz wiem jak nowe wirusy zostają zwalczane i współczuję tym firmom/osobom które jako pierwsze zostaną zawirusowane. My naszego ochrzciliśmy „get virus of tomorrow today” i sami walczyliśmy z efektami ubocznymi które nam wyrządził – bo pomimo tego iż Symantec wypuszcza tzw definicje „rapid release”, które nie są certyfikowane, ale blokują w pewnej mierze działania nowego wirusa – nie usuną one efektów które wirus czy robak pozostawił...
No ale dość o nudnym świecie IT :] W fotografii dzieje się więcej rzeczy, i to wiele ciekawszych. Ostatnio z moim kolegą Petem, który jest technicznym guru fotograficznym, zastanawialiśmy się jak użytkownicy Canona mogą synchronizować lampy powyżej 1/200 czy 1/250, w zależności od body. Nie chodzi tu o E-TTL, chodzi tu o manualne wyzwalanie lampy. Problem w E-TTL jest taki, że jeśli chcesz np. przebić słońce na zewnątrz, tracisz ponad 1 stop w porównaniu z wyzwalaniem manualnym, a fotografując na zewnątrz potrzebujesz każdą moc jaką możesz z lampy wydusić! Użytkownicy Nikona – firmy przyjaznej strobistom – nie mają z tym żadnego problemu – ustawiają lampę na stopce na high-speed i wyzwalają te off-camera, ustawione na maksymalną moc optycznie. My – użytkownicy Canona tak łatwo nie mamy :) Przez parę ostatnich weekendowych wieczorów staraliśmy się do tego dojść jak możemy to przeskoczyć, i w końcu Pete to rozkminił – kluczem jest nieużywanie lamp Canona (duh!) haha
W ten weekend miałem okazję robić zdjęcia w lokacji w której zawsze chciałem fotografować – amerykańskiej szkole. Zielona tablica, krzesła łączone ze stolikiem – i model, który świetnie się wpasował w taki właśnie oldschoolowy klimat – dały radę. Mam naprawdę parę fajnych fotek, które z powodzeniem mogłyby robić za reklamę „back to school”, ale na razie pokażę dwie, z których jestem zadowolony, nie dlatego że wyglądają OK, ale z tego względu, że udało mi się zsynchronizować 1/1000 z użyciem tylko jednej lampy doświetlającej :) yeaah! Więcej szczegółów, testów i krok-po-kroku instrukcji wkrótce... a tymczasem:

ps. dla wtajemniczonych sprawdzających EXIF - nie, nie kupiłem 5d mark II - Pete pożyczył mi swoje body, które kupił za $350, żebym je przetestował... tak $350 za mark II, ale to długa historia :]
7.26.2009
Virus of tomorrow - today!
7.04.2009
Czyszczenie sensora w 5d
Jak pewnie wiesz jeśli śledzisz mojego bloga, ostatnio kupiłem używane body 5d. Pomimo tego, że nie ma on wielkiego przebiegu (jeszcze :)) zauważyłem ze ma dość zabrudzony sensor. Ja zawsze staram się minimalizować gromadzenie paprochów przy zmianie obiektywów nie tylko poprzez swoje zręczne i szybkie małpie ruchy, ale również poprzez to że trzymam aparat lcd zwróconym do góry – mniej paprochów dostaje się wewnątrz – przynajmniej tak myśle i czuję się lepiej. Inna sprawa to to, że moje oba poprzednie body miały wbudowany system czyszczenia sensora, który strzepywał mikroskopowe paprochy przy każdym starcie aparatu... no ale coś za coś.
Pierwszą rzeczą która powinieneś zrobić, jeśli chcesz sprawdzić jak bardzo twój aparat jest magnesem dla kurzu, to zrobić zdjęcie czegoś jasnego przy powiedzmy F22. Ja po zrobieniu zdjęcia zachmurzonego nieba przy F22 trochę się zaskoczyłem jak brudny jest sensor w mojej piątce, zobacz sam:
Niewielki powód do zmartwień dla kogoś jak ja - kto nie robi zdjęć krajobrazów i nie używa przysłony większej niż 5.6. Ostatnio takie zdjęcia robiłem chyba z rok temu na podróży poślubnej, ale przecież nigdy nie wiadomo – rocznica ślubu coraz bliżej i nigdy nie zaszkodzi mieć czysty sensor. W necie można znaleźć przeróżne kity, ja po komentarzach skusiłem się na dwa produkty copper hill images: https://secure.copperhillimages.com/shopping/pgm-more_information.php?id=48 – ma wszystko czego potrzeba do wyczyszczenia sensora. Wszystko przyszło ładnie zapakowane, z instrukcją jak dla 3 letniego dziecka. Lupa pomaga w zlokalizowaniu zabrudzeń i zweryfikowaniu czy zostały usunięte bez robienia zdjęć i ich anlizowania, patyczki i płyn świetnie usuwają wszystkie zabrudzenia i kurz.
Po 3 czyszczeniach, rezultat był zdumiewający – prawie żadnych paprochów:
Tak więc, teraz jestem już przygotowany do robienia zdjęć krajobrazów nawet przy F22 :) i polecam zestaw do czyszczenia sensora z copper hill images.